
遍知贝玛嘎波大师教言集PK83དགེ་སྦྱོར་བདུན་པའི་ཉམས་ལེན་སྒང་དུ་བསྒྲིལ་བ་བཞུགས་སོ།།
11-216
༄༅། །དགེ་སྦྱོར་བདུན་པའི་ཉམས་ལེན་སྒང་དུ་བསྒྲིལ་བ་བཞུགས་སོ།།
༄། །སྔོན་འགྲོ།
༄༅། །དགེ་སྦྱོར་བདུན་པའི་ཉམས་ལེན་སྒང་དུ་བསྒྲིལ་བ་བཞུགས་སོ། ། བཀྲ་ཤིས་ཚོན་གྱིས་རབ་སྦགས་ཞབས་མཐིལ་ལ། །མཆོད་དེ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་གུས་བྲལ་ཏེ། །ཞེན་ལོག་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། །མཚན་ལྡན་བླ་མར་ངེས་པ་འབྲུག་པ་ཁོང་། །གསུང་གི་ཟླ་ཉ་ལས་འཛག་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། །སུས་འཐུང་དྲང་དོན་བསྙད་པའི་ཆང་
གི་རོར། །མ་ཆགས་ཞི་ལ་རེག་ནས་བདེར་འཚོ་བས། །འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་ཁོང་ལས་གཞན་པ་སུ། །ཡིད་ཀྱི་ངོས་གཙང་གང་གི་རྣམ་ཐར་གྱི། །རི་མོས་འགེངས་དེར་ལེགས་བཤད་ཡོན་ཏན་ཚོགས། །མ་བོས་ལྟད་མོ་ལ་བཞིན་འདུ་བས་ཀྱང་། །
11-217
ཤེས་ལྡན་གཏན་གྱི་སྐྱབས་སུ་ཁོང་ག་འོས། ། འདིར་གང་ཐོས་པ་ཉམས་ལེན་དུ་བསྒྲིལ་བ། ཆོས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་མི་བཏང་། ཁ་དང་ཞེ་ཕུགས་བསྟུན་པ། སྒོ་གསུམ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བསྲངས་སུ་བཅུག་
ནས། ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པའི་འཁྲི་བ་བཅད་དེ། མ་ཚོར་བར་ཐར་པའི་གོ་འཕང་དུ་འཛེག་པ། ཆོས་རྗེ་འབྲུག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་གདམས་ངག་འདི་ལ། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་དང་གསུམ་ལས། དང་
པོ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་དགའ་
བ་དང་། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཱོ་ཧཾ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས། བྷྲཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་
ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་རྒྱལ་པོ་ལས་གྲུབ་པ། ཕྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་མཆོད་རྟེན། མཚམས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གིས་
ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། ནང་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་གཞལ་མེད་ཁང་། བྲེ་ཡན་ལ་རྩ་བའི་བླ་མ་བཀའ་བརྒྱུད་དང་བཅས་པ་མཐོ་བརྩེགས་སུ་བཞུགས་པ། བུམ་ནང་དུ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དང་། བང་རིམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དང་། 
11-218
སྤྱོད་པ་དང་། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ། ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་ཡེ་ཤེས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གཙང་རིས་ཀྱི་མགོན་པོ་བདུན་ཅུ་རྩ་
ལྔ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་འཁོད་པ། སེང་ཁྲིར་གཞི་བདག་གིས་གཙོས་པའི་སྡེ་བརྒྱད་རིགས་དྲུག་གི་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཆོད་རྟེན་འདེགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པའི་བུམ་ནང་གི་དབུས་སུ། རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་
སྐུའི་ཁྲོ་བོ་འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དཀར་པོ་བེ་ཅོན་འཕྱར་བ། དེའི་སྙིང་གར་རང་གི་ངག་གསུང་གི་ཁྲོ་བོ་ཧ་ཡ་གྲྀ་བ་དམར་པོ་དབྱུག་ཐོ་འཕྱར་བ། དེའི་ཐུགས་ཀར་རང་གི་ཡིད་
ཐུགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མཐིང་ནག་རྡོ་རྗེ་འཕྱར་བ། གཡོན་རྣམས་ཐུགས་ཀར་སྡིགས་མཛུབ་མཛད་ཅིང་། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པའི་ཞལ་མཆེ་བ་བཞི་གཙིགས་ཤིང་། སྤྱན་གསུམ་བགྲད་དེ་སྡང་མིག་ཏུ་གཟིགས་
པ། སྨིན་མ་དང་ཨག་ཚོམ་མེར་སྣང་ཞིང་། རལ་པ་གཤོར་པོ་དཔལ་གྱི་ཆས་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་ཐུང་ལ་གེལ་ཞིང་ལྷུ་ལག་རགས་པ། གཡས་བརྐྱང་གིས་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལ་བཞུགས་པ། བ་
སྤུའི་ཁུངས་ནས་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ་དང་། གནམ་ལྕགས་ཀྱི་ཐོག་སེར་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་རྣོན་པོ་དང་བཅས་པ་རབ་ཏུ་འབར་བའི་མེ་ལྕེ་འཕྲོ་བས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བར་གསལ་བཏབ་སྟེ། 
11-219
ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་འཛབ་ཏུ་བཟླའོ།

遍知贝玛嘎波大师教言集PK83 七种善行修持总集
11-216
七种善行修持总集
前行
11-217
七种善行修持总集。礼敬于足底涂满吉祥彩色者，对世间法无恭敬心，为了堕入厌离修行一方，确定为具相上师的竹巴尊。从其言语之月流淌的甘露之流，谁若饮用不贪执于诠说了义的美酒之味，触及寂静而安乐生活，除他之外谁能使所有的结缘具有意义。清净意识被谁的传记图像充满，善说功德众如同未邀请而来观看一般，他理应成为具智者永久的皈依处。
此处所闻汇集为修行，不让法成为八世法的伴侣。口与心相符，将三门放入善行之中，断除对今生的贪著缠缚，不知不觉攀登解脱的境地，法王竹巴的殊胜教言有前行、正行、后行三部分。
第一，观想一切众生界，培养希望他们具有快乐的慈心，希望他们脱离痛苦的悲心，希望他们不离快乐的喜心，以及希望他们远离一切苦乐的舍心等四无量心。嗡索巴瓦舒达萨尔瓦达尔玛索巴瓦舒多杭（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཱོ་ཧཾ，梵文拟音：Oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho'haṃ，梵文天城体：ॐ स्वभाव शुद्धाः सर्व धर्माः स्वभाव शुद्धोऽहं，梵文泰卢固体：ఓం స్వభావ శుద్ధాః సర్వ ధర్మాః స్వభావ శుద్ధోऽహం，汉语字面意义：本性清净一切法本性清净我，汉语拟音：嗡 斯哇巴哇 徐达 萨尔瓦 达尔马 斯哇巴哇 徐多航）。
从空性之中，从布龙（藏文：བྷྲཱུྃ，梵文拟音：bhrūṃ，梵文天城体：भ्रूँ，梵文泰卢固体：భ్రూఁ，汉语字面意义：种子字布龙，汉语拟音：布隆）字生出金刚地基，其中心有杂色金刚，由一切如来加持的如意宝王所成，外是大菩提佛塔，四隅由菩提树庄严，内是金刚座宫殿。顶部安住根本上师及噶举传承层层而上，塔瓶内是无上瑜伽部，塔层上有瑜伽部、
11-218
行部和事部的三世诸佛、勇士、空行、僧众，以及护法的智慧守护者和七十五位世间净居护法依次排列。须弥座上有地神为首的八部六道众，所有这些都如同支撑着佛塔的方式存在，其瓶内中央，自身以身体变为白色大威德文殊金刚怖畏，手持短矛；其心间是自己语音所变的红色马头明王，手持棍棒；其心间是自己意识所变的深蓝色金刚手，手持金刚杵。他们左手都在胸前作威吓手印，极为忿怒的脸上龇牙咧嘴，三只眼睁大以愤怒目光注视，眉毛和须髯如火焰般闪耀，头发散乱，以八种吉祥饰品装饰，身材矮粗，四肢粗壮，右腿伸直坐于太阳上。从其毛孔中放射出忿怒尊、忿怒母、雷电霹雳、金刚杵、利剑等锐利武器，被熊熊燃烧的火焰光芒所环绕，如此观想后，
11-219
诵念嗡阿吽（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ，梵文拟音：Oṃ Āḥ Hūṃ，梵文天城体：ॐ आः हूँ，梵文泰卢固体：ఓం ఆః హూఁ，汉语字面意义：身语意三密种子字，汉语拟音：嗡 啊 吽）一百零八遍。


། །།
༄། །དངོས་གཞི།
གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་གསོལ་བ་གདབ། །དགོས་མེད་བསྒོམ་ཞིང་བཟློག་བསྒོམ་བྱ། །ཞིང་ཁམས་སྦྱང་ཞིང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། །ཆིག་ཆོག་བསྒོམ་ཞིང་རྩལ་རྫོགས་
བསྒོམ། །ལས་འབྲེལ་བཞག་ཅིང་སྤེལ་སྦྱང་བྱ། །དབང་བཞི་བསྐུར་ཞིང་གདམས་དག་བསྒོམ། །རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིག་ཅིང་སྨོན་ལམ་གདབ། །ཅེས་བཅུ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་ཟད་
པའི་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་པ་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་དགེ་སྦྱོར་བདུན་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་འཇུག་པ་
ཡིན་ཏེ། ངག་ཏུ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་ཞེས་པ་ནས། བདག་གིས་དགེ་སྦྱོར་བགྱིས་པའི་བསོད་ནམས་འདི་དག་གིས། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་པའི་བར་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་
པ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། རང་གི་སྤྱི་བོའི་ཐད། བྲེའི་ནང་། གྱད་དང་སེང་གེ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཏེག་པའི་ཁྲི། པདྨ་ཟླ་ཉི་བརྩེགས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས་པའི་རྩ་བའི་བླ་མ། རང་ལ་དགྱེས་
པས་གཟིགས་པ་ཞལ་འཛུམ་བག་ཅན། བལྟས་ཀྱིན་ངོམས་པ་མེད་པའི་སྐུ་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་སྐུ། གསུང་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆོས་སྐུ། 
11-220
དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་ཡང་གཉིས་མིན་དུ་རོ་གཅིག་པའི་སྤྱི་གཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན། རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་
བོ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་འདུས་པ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་ཡོད་རི་སྙམ་པས། སྙིང་གི་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས། འདི་དང་བར་དོ་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་མགོན་རེ་ས་གཏད་ནས། ཕར་
ཐིམ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ། ཚུར་འབྲལ་མི་ཕོད་པ་ལྟ་བུར་བཀའ་བརྒྱུད་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད། འཕགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་
པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོར་དམིགས་ཏེ། ཡན་ལག་བདུན་པས་ཕུལ། མ་ནམ་བཞི་སྐོར་སོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་དྲག་པོ་མཆི་མ་ཐུལ་ཐུལ་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་
དུ་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། ཆོས་འབྲེལ་ཡོད་པའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་བསྟིམ་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན། བླ་མ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པར་འགྲོ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡི་དམ་ཐམས་ཅད་
བསྟིམ་ཞིང་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་ངག་ལ་སྔགས་བསྟིམ་པས་ལྷ་ཐམས་ཅད་བསྙེན་པར་འགྲོ། ཆོས་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་བསྟིམ་སྟེ་གསོལ་བ་བཏབ་ན། འགལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་སེལ་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པས་མཚོན་ཏེ་ཞིང་བསམ་དངོས་གསུམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་བླ་མ་ལ་བསྒྲིག་ཤེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་ལག་པའི་རྩེ་ན་སྣང་ངོ་། །
11-221
གསུམ་པ་དགོས་མེད་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྱི་སྐྱེས་པའི་ཡུལ། བྱམས་པའི་གཉེན། བསགས་པའི་ནོར། གཅེས་པའི་ལུས། འཇིག་རྟེན་མི་ཆོས་ཀྱི་བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་མ་
ལོག་གི་བར་དུ། གང་ལ་ཆགས་པ་དང་ཞེན་པ་དང་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བློས་རྒྱང་གིས་བསྐྱུར་ནས། དངོས་སུ་ཡང་དེ་སྦྲུལ་ནག་པོའི་དུག་ལྟ་བུར་བལྟས་དོར་ཏེ། ཅིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་
ཅེས་ངག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་། ཡིད་ཀྱིས་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསྒོམ་མོ། །འཇིག་རྟེན་མིག་ཉེའི་དབང་དུ་མ་ཤོར་བར། ཆགས་ཞེན་སྲེད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དང་ནམ་འཕྲད་པའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་གཉེན་པོ་དེ་
ལྟ་བུས་ཐོག་བརྫིས་སུ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་ཆོས་ཀྱི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ། གསང་བ་བསྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་ཡོན་ཏན་ལ་མ་ཆགས་མ་ཞེན་མི་སྲིད་བློས་ཆིལ་བཏང་ནས། དགོས་མེད་ཀྱི་དྲག་
སྔགས་དྲག་པོས་གཅུད་ལ་བོར་རོ།

正行
第二，正行部分包括：首先发菩提心祈请，修无需而修反观，清净净土并修悲心，修单一成就及圆满修练，安置善缘并扩大修炼，授四灌顶并修清净教言，安排缘起并发愿。以上十四项，其中：
第一，发菩提心：为了解救一切众生脱离无尽轮回，安置于大乐之地，我要证得圆满佛果的发愿，为此而实修七种善行的行持，口诵"十方三世"等，至"以我所作善行功德，为利众生愿证佛果"三遍。
第二，祈请：观想自己头顶上方的塔内，有八位力士和大狮子托起的宝座，其上莲花、日月垫上安住的根本上师。他以欢喜目光看着我，面带微笑，身相庄严令人看不厌足，身无尽庄严轮为化身，语无尽庄严轮为报身，意无尽庄严轮为法身。
11-220
虽将这三者分开，但实为不二一味的总体法身，即四身五智的本性，一切种姓之主，一切坛城之主尊，三宝的总集，毫无怀疑和猜疑地，从内心深处，认为这是今生、中阴和来世一切的皈依怙主和依靠，如向他融入般，如不忍分离般，观想上师与噶举传承，将自己的身体、受用和三世所积善根，观想为普贤菩萨行愿所生的广大供云，以七支供养，通过四种母颂等以热泪盈眶的强烈方式，在一切时处祈请上师。
若将所有有法缘的上师融入此上师而祈请，则等同于向一切上师祈请。同样，将一切本尊融入而祈请，口中融入咒语，则等同修持一切本尊。融入一切护法而祈请，则能遣除一切障碍并圆满一切顺缘。总之，若能在上师处安排三种（意乐、对境、实际行动）缘起，则一切法的利益都将显现在他的指尖上。
11-221
第三，修无需：对外在的出生地、慈爱的亲友、积累的财富、珍爱的身体以及世间人法中应取应舍的一切事物，在内心深处未彻底断除贪执之前，对任何生起贪爱、执著和渴求的对象，都应在心中远远抛弃，并且实际上也将其视为黑蛇的毒液一般丢弃，口中念诵"绝无需要"，心中从根本处修持。不要被世间眼前利益所控制，无论何时遇到生起贪著执着渴爱的因缘，都应立即以这样的对治法镇压。
同样，对于内在佛法的闻思，以及密法修持的体验功德，也不应贪著执着，心中彻底放下，用强力的"无需"真言猛烈地断除。


 །བཞི་པ་བཟློག་བསྒོམ་བྱ་བ་ནི། གཉན་ས་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་པ་ཕྱི་ཡ་སྤྱོད། ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྐྱུར་བ་ནང་གི་སྤྱོད། གཟུང་འཛིན་སྙེམ་ཐག་གཅོད་པ་གསང་བའི་
སྤྱོད་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གནས་གང་གཉན་ཅིང་འཚུབ་པ། ཡ་ང་བ། སྐྱི་བུན་པ། སྐྱེ་བོའི་རྒྱུ་འགྲུལ་གྱིས་དབེན་པ་མི་མ་ཡིན་དང་གཅན་གཟན་གཏུམ་པོ་འགྲིམ་པ་ཟོས་ཀྱིས་དོགས་པ། ཁྱེར་གྱིས་དོགས་པ། 
11-222
སྲོག་བཅད་ཀྱིས་དོགས་པ་དེར་ཕྱིན་ནས། ཅིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་། ཡིད་ལ་བསྒོམས་པས་རེ་བའི་འཕྲང་ཐམས་ཅད་བཀག །ཅི་འོང་བར་ཤོག །གང་ལྟར་འགྲོ་བར་སོང་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བསྒོམས་པས།
དོགས་པའི་གཡང་གང་ཟབ་ལ་བསྐྱུར། མདོར་ན་སྐྱིད་སྡུག་གཉིས་ཀྱི་སྐྱིད་པ་རྒྱབ་ཏུ་བསྐྱུར། སྡུག་པ་དང་དུ་ལེན་པས་མཚོན་ནས། གང་མི་ཕོད་པ་ལ་ཐོག་བརྫིས་བྱས་ནས་འཇོག །གཞན་དག་མི་འདོད་
པའམ་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་པ་སྟེ། གཉེན་པོའི་མིང་བཟློག་པའི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལུས་སེམས་ལ་གཟན་ཆ་ནམ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་བྱ་ལ། དེ་དུས་ཕན་དུ་
རེ་བའི་རྐུན་བུས་མ་ཁྱེར་བ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེར་ལྷ་འདྲེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་བའམ། གཞན་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མ་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ལ་ལན་ཆགས་ལེན་ཅིང་
ཤ་ཁོན་གཉེར་བ་ཡོད་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་གླུད་དུ་ད་ལྟ་ཁོ་བོའི་ལུས་འདི་གཏོང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་མདུན་དུ་བོས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ལྷུ་བཅུ་གཉིས་མགོ་
དང་བཅུ་གསུམ། དབང་པོ་ལྔ། དོན་སྙིང་ལྔ། ནང་ཁྲོལ་དྲུག །ཤ་རུས། རྐང་དང་ཚིལ། ཀླད་པ་དང་ཀླད་རྒྱ། ཞག་དང་ཁྲག །སྐྲ་དང་སོར་མོ་པགས་པ་དང་དྲི་མ། དབུགས་དང་ཚེ་སྲོག །མདངས་དང་བཀྲག་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ཡིད་ལ་གང་འདོད་པ་རྣམས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཁྱེར་ཅག་ཅེས་བརྗོད་དེ། 
11-223
ལུས་ལ་གཅེས་འཛིན་དོར་བས། དེ་དག་གིས་ཧབ་ཤར་བྱས་ནས་ཟོས་པས་ཚིམ་པར་བསམ་ལ། ཤ་ཁྲག་ལུས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས། ད་ཕྱིན་ཆད་ལྷ་འདྲེ་འདིར་ཚོགས་པ་རྣམས་ཞེ་སྡང་
གདུག་རྩུབ་ཀྱི་བསམ་པ་ཞི་ནས། སྐྱེ་འགྲོ་སེམས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་གནོད་ཅིང་འཚེ་བ་ལས་ལོག་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་གང་ནས་ཕན་འདོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་
ཀྱི་སེམས་ལ་གནས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བརྗོད། དེ་ལྟར་ལུས་ནི་ལྷ་འདྲེ་ལ་སྦྱིན་ཟིན། སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མན་
ཆད་དགྲར་ལངས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་མི་ནུས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཕྱི་འཁྲུལ་པ་གདོན་གྱི་བར་ཆད་ཐམས་ཅད། ནང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེར་ལེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས། ཡིད་འགྱུ་བ་ཕྱི་ནང་
གི་འཕྲང་བཅད་ནས་སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་གློད་ལ་གཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི། གཟུང་བའམ་འཛིན་པ་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ངོས་གཟུང་ལ། ཕཊ྄་དྲག་པོ་
གཅིག་བརྒྱབ་ལ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་གཅུད་ལ་བོར་རོ། །དེ་ལ་མི་གནས་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ཕྱིར་འབྲང་ན། ཕཊ྄་ཅེས་བརྗོད་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཐོར་བ་བསྡུའོ། །དམིགས་པ་བརྗོད་པའི་དུས་སུ། 
11-224
ཕཊ྄་ཅེས་བརྗོད་པས་རིག་པ་བྱིང་བ་གསེང་ངོ་། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་སེམས་ཡེངས་སུ་མི་གཞུག་གོ །ལྔ་པ་ཞིང་ཁམས་སྦྱང་བ་ནི། ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་བླ་མའི་སྐུ་རྣམ་པ་
ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས། ནམ་མཇལ་བའི་དུས་དེར་མོས་གུས་ཀྱིས་ཐུགས་ཡིད་བསྲེས་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འཆར་ཏེ་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཅི་ཐོས་པ་ཐམས་
ཅད་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་བརྙན་བླ་མའི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས། གང་ཐོས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་གྲག་སྟོང་དུ་ཉན་པས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འཆར་ཏེ་གསུང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་
ངེ་འཛིན་ནོ།

第四，修反观：分为游历凶险圣地的外行为，舍弃身躯为食物的内行为，切断能所执著的密行为三种。
第一，游历凶险圣地：前往那些非常险恶动荡、令人恐惧、令人毛骨悚然、无人通行的地方，那里有非人类和凶猛野兽出没，担心被吃掉、
11-222
担心被掳走，担心被杀害。到了那里后，口中念诵"绝无需要"，心中修持，阻断一切希望的险径。念诵并修持"随便发生什么都可以，随便去哪里都行"，将一切怀疑的深渊扔掉。总之，在苦乐两者中，将快乐置于身后，迎接痛苦，对所不敢面对的事物强行突破。他人不愿意或应当舍弃的一切，在此作为修行对象，这就称为反观修持，即对治法的名称。
这种方法应在身心受折磨时运用，此时最重要的是不被希求利益的"小偷"所带走。第二，内行：在那里出现神灵、鬼怪等神变，或者其他地方也可以，因为一切众生都曾是父母，对他们有债务和仇恨，想着"现在我将此身体献给他们作为赎偿"，召唤显现世界的一切神灵鬼怪到自己面前，将身体的十二肢节加上头为十三，五根、五脏、六腑、肉骨、筋脉和脂肪、脑和脑膜、脂肪和血液、头发和手指、皮肤和污垢、呼吸和生命、光泽和魅力等等，随各自所欲拿去，如此说道：
11-223
放弃对身体的珍爱执著，观想他们争相抢食而满足。依靠此肉血身体的供养，从今以后，愿聚集于此的神灵鬼怪平息愤怒和凶暴的意念，停止对众生的伤害和危害，充满无漏大悲心，安住于利益众生的菩提心中，进入一切种智。如此念诵。
这样，身体已经布施给神鬼，而心的空性，即使从梵天世界以下的一切敌人起来攻击，也无法阻碍，应当了知这一点。外在的迷乱和魔障，皆从内在分别念的执取而生，所以切断内外的思虑之道，将心放松安置于无造作的状态中。
第三，切断能所执著：对于所有突然生起的能取所取的分别念，在第一刻即认出，猛烈打出一个"呸"（藏文：ཕཊ྄，梵文拟音：phaṭ，梵文天城体：फट्，梵文泰卢固体：ఫట్，汉语字面意义：呸，汉语拟音：帕特），将其置入实相的状态中。若不能安住，而知觉追逐外境，则念诵"呸"，收摄散乱的妄念。在修持所缘时，
11-224
念诵"呸"可以提起沉没的觉性。以这种方式不让心散乱。
第五，清净净土：一切所显现的都是各种影像，是上师具足一切相的身，所以无论何时见到，都应以恭敬心融合心意，安住于等持中，显现为显空双运，这称为金刚身三摩地。一切所听闻的都是不可摧毁的声音回响，是上师具足一切相的语，所以无论何时听到，都以声空的方式聆听，显现为明空双运，这是金刚语三摩地。


 གང་དྲན་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ཐུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས། ནམ་ཤར་དེ་ཉིད་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱེད་ན་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་
ཏུ་འཆར་ཏེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས། རྐྱེན་སྣང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་བྱིན་རླབས་དང་ཐུགས་
རྗེའི་རྩལ་ཁར་རྟོགས་པས་བླ་མ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱའོ། །དྲུག་པ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་དང་། ཆོས་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་གང་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་ཏེ། 
11-225
སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མ། ཕ་མ་ཐམས་ཅད་དྲིན་ཅན། དྲིན་ཅན་འདི་དག་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར། རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁྱམས། སྡུག་བསྔལ་དྲུག་པོས་མནར་ཏེ། ཐར་པའི་དུས་ནི་མེད་པས། འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་
དེ་དག་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པུ་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་ལ། དེའི་མས་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་
བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་དང་། བདེ་བ་འདོད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ན། བདག་དང་སེམས་ཅད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། བདག་གིས་གཞན་
གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བ་བཞིན། བདག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་ཕན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་བདག་ལས་
སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་བསྒོམ་སྟེ། བདག་ལ་ནད་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་དུས་སུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅད་ཐམས་
ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དམ་བཅས་ནས། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ཙམ་འཁུར་དགོས་པ་དེ་ཙམ་དུ། དེ་ལ་སྤང་བློ་མ་ཞུགས་པ་བྱེད་ཅིང་། བདག་གིས་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ནམ་འབྱོར་པའི་དུས་བདག་གིར་མི་བྱ་བར་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་ནོ། །
11-226
དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའོ། །མཐར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་བལྟས་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་དོན་དམ་པའི་སེམས་
བསྒོམ་པའོ། །ཚུལ་འདི་ལ་སློབ་པ་ན་དངོས་སུ་བདག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་ཞིང་། གཞན་གྱི་དུཿཁ་བ་རང་གིས་བདག་གིར་ལེན་པ་ལ། པདྨའི་མཚོ་ལ་ངང་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་
བྱའོ། །བདུན་པ་ཆིག་ཆོག་བསྒོམ་པ་ནི། བྱར་མེད་བློ་ལས་འདས་པའི་དོན་ཏེ། བྱས་ཆོས་བློའི་དྲི་མས་མི་སྦགས་པར་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅིང་ཡེངས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རང་བབས་
སུ་ཁྲེས་སེ་འཇོག་པའོ། །འདི་ནི་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་རྣལ་མ་དེ་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆིག་ཆོག་མ་ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་
ནམ་ཞེ་ན་བདེན་མོད། འདིར་སྟོང་པར་མ་བསྒོམ་པས་སྣང་བ་མ་སྤངས། དེས་ན་སྣང་བ་མི་དགག་པ་ཐབས་ཀྱི་ཆ། དངོས་པོར་མ་གཟུང་བས་སྟོང་པ་མ་སྤངས་ལ། སྟོང་པ་མ་བོར་བས་
ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ། དེ་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟར། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་རེ་རེ་བར་ལྷུང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེས་ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་དབང་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་གཞན་སྣང་དབང་དུ་སྡུད་པ་ཞེས་བྱའོ།

一切所想的都是俱生智慧，是上师具足一切相的意，所以无论何时生起，若能自己亲自觉知，就会显现为乐空双运，这是金刚意三摩地。通过这种方式，了知显现界、轮回涅槃的一切法都是上师身语意的幻化，所有缘起现象都被认识为加持和悲心的展现力，从而证悟上师为三身本性。
第六，修悲心：对众生、法和无缘三者，随自己的程度而入，
11-225
观修"一切众生是父母，一切父母是恩人，这些恩人在三界中轮回，在六道中漂泊，被六种痛苦折磨，没有解脱的时候，这些众生若能脱离这些痛苦该有多好"。就像一个深爱的独子被他的母亲看到一样，观察一切众生，应当修持自他平等的菩提心：由于我与一切众生同样不喜欢痛苦、同样希求快乐，因此我与这一切众生是平等的，所以我应当像除去自己的痛苦一样消除他人的一切痛苦；应当像成办自己的利益一样成办他人的一切利益。如此修持。
然后，修持他人胜过自己：当自己生病或心情不好时，发愿"愿一切众生的一切痛苦都成熟于我身上，愿一切众生具足安乐"。立下誓言后，无论需要背负多少他们的痛苦，都不生起舍弃的念头，而且当自己获得美好的快乐时，不据为己有，而是全部布施给一切众生。
11-226
这就是世俗菩提心的修法。最后，通过观察痛苦的本质，痛苦的对境得以平息，安住于本然状态，这是胜义菩提心的修持。修习这种方法时，应当像鹅入莲池一般，自然地将自己的圆满布施给他人，将他人的痛苦据为己有。
第七，修单一成就：无为超越心智的义理，不被有为法和心的污垢所染，无可修持也无散乱，就是将心安置于自然本性的状态中。这就是成佛的真实道路，因此称为"单一成就法"。
那么，成佛不是需要方便智慧双运的修行吗？确实如此。在此，由于不修空性，所以不舍弃显现，因此不遮止显现是方便的部分；由于不执着事物，所以不舍弃空性，不放弃空性是智慧的部分。这二者如水与水相融，以本质上不可分离的方式实修，称为方便智慧双运，没有落入偏颇一方的过失。因此，所有向外的觉知都归入各自自证的能力中，这被称为"摄服外现"。


 །
11-227
བརྒྱད་པ་རྩལ་རྫོགས་བསྒོམ་པ་ནི། དེ་ལས་འགྲོའམ། འདུག་གམ། ཟའམ། ཉལ་བའི་དུས་གར་ཡང་དེའི་རྐྱེན་རྟོག་ཤར་བའི་དུས་སུ་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་འཛིན་ཅིང་སྤང་བློ་མི་བྱ། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་
རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པས་བློས་སྟོང་པར་མི་བསྒོམ། རྟོག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད་པས་དངོས་པོར་ཡང་མི་གཟུང་བར། དེ་ཉིད་ངོས་ཚིར་གྱིས་ཟིན་པའི་ངང་དེ་ཀར་མ་བཅོས་པར་གློད་
པས། དེར་སྣང་གི་དམིགས་པ་ཞིག་ནས་གནས་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་གནད་ཀྱིས་ཟིན་ན། འགྲོ་འདུག་བསྐོར་བ་ཟས་གང་ཟོས་ཚོགས་འཁོར། གཉིད་ནམ་ཉལ་འོད་གསལ། སྤྱོད་
ལམ་གང་བྱས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དགུ་པ་ལས་འབྲེལ་བཞག་པ་ནི། དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྤྱད་
ནས་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲིས་ཡེ་མ་ཞུགས་པས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་མ་ཆགས་མ་ཞེན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟོས་མེད་དུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རང་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་
པ་བྱུང་ན། དེ་ལ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ལྷག་པར་བརྩེ་བས་གནོད་པར་བྱས་པའི་རྒྱུ་འདིས། འདི་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་བར། བདག་གིས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་སྟེ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམ་བཅའོ། །
11-228
དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཐུ་དང་ལྡན་ན། མ་རུངས་པ་དག་དྲག་པོའི་ལས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་གསུངས་སོ། །བཅུ་པ་སྤེལ་སྦྱང་ནི། སྡིག་པའམ་དགེ་
པའི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་འགྱུས་པ་ཡན་ཆད་སྟོང་ཉིད་དུ་སྦྱངས་ཤིང་། རྗེས་ལ་སྡིག་པ་སྟོབས་བཞིས་བཤགས་པ་དང་། དགེ་བ་དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོས་ནས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐ་
མལ་དུ་མི་ལུས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་འདག་ཅིང་། ཚོགས་གཉིས་ངམ་ངམ་གྱིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅུ་གཅིག་པ་དབང་བཞི་བསྐུར་བ་ནི། བླ་མ་ཡི་དམ་གྱི་ཚོགས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུགས་ཀ་ནས་
ཡུམ་ལྔས་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་ཧེ་རུ་ཀ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ནས་རིམ་པས་ཞུགས་
པས་ལུས་ངག་ཡིད་བཞི་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ནག་འདུར་འདུར་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོང་ནས་ཟགས་པས་དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་པའི་སྐུ་ལུས་བདུད་རྩིས་གང་བར་བསམས་པ་ཕྱིའི་དབང་ངོ་། །དེས་ཕུང་ཁམས་
སྐྱེ་མཆེད་ལྷར་རིག །རླུང་སྔགས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རིག །ཐིག་ལེ་བདེ་བའི་ངོ་བོར་རིག །བདེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཟུང་འཇུག་རིག་པ་ནང་གི་དབང་ངོ་། །བདག་གི་ལུས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ། 
11-229
ངག་དང་གསུང་རྡོ་རྗེ། ཡིད་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། ཡེ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཆུ་དང་ཁྱག་རོམ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དོན་གྱི་དབང་ངོ་། ། བཅུ་གཉིས་པ་གདམས་ངག་བསྒོམ་
པ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་ཡིན་པས་རྣམ་པའི་བསྒྱུར་བསྒོམ་མི་དགོས། རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་པས་བཅོས་མའི་ཟོལ་རྡིབ་སྟེ་ཀུན་ཁྱབ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྣང་བར་འཆར་བ་ལྷའི་དེ་
ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །རླུང་སྔགས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པས་བགྲང་འཕྲེང་གི་བཟླས་བརྗོད་མི་དགོས། རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་པས་ལས་རླུང་དག་སྟེ་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་སྐད་དུ་འཆར་བ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་
ཉིད་དོ། །དྲན་རྟོག་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རང་གདངས་ཡིན་པས་བཅོས་མའི་རྒྱས་བཏབ་མི་དགོས། རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་པས་འཁྲུལ་པའི་གཟུང་འཛིན་ཞིག་སྟེ། འཁྲུལ་མེད་ཀྱི་བདེ་བར་ཤར་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་
ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་གསུམ། ཐ་དད་དུ་བཤད་ཀྱང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གནས་པས་བློས་བཏགས་ནས་བསྲེ་མི་དགོས། ཁྱབ་གདལ་དུ་བསྐྱངས་པས་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཐིམ་པ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།

第八，修练圆满：无论走、住、吃、睡，在任何时刻，当这些因缘的念头生起时，不执着为过失，不生舍弃心。因为这些念头本性是空，所以不用心去修空；虽然念头显现，但无法确认，所以不执着为实体。就在当下鲜明地觉察到它的状态，不加修改地放松，这样，所现之境融化，融入实相大手印的状态中。
11-227
若掌握这个要点，行走、停留、绕行、所吃的食物都成为供养盛宴，睡眠时成为明光，任何行为都成为法。
第九，安置善缘：在一切时处，身口意三门的一切行为，都只为他人利益而行持，绝不掺入自私的贪欲，将身体、受用和三世一切善根，无贪执无执着地无条件布施给一切众生。若有人对自己做出邪行，更应因此而对他生起加倍的慈爱心，立下誓言："因为他作恶的因缘，愿他不生痛苦，我愿在一切生世中为他成办一切利益安乐，引导他进入解脱和遍智的道路。"
11-228
将这善根回向给他。如果有能力，也通过降伏法等方式摄受恶人，如是所说。
第十，扩大修炼：将一刹那升起的罪恶或善良念头都净化为空性，之后以四力忏悔罪业，将善业回向为具足二利的因，使身口意三门不停留于平常状态，净除二障，势不可挡地圆满二资粮。
第十一，授四灌顶：祈请上师和本尊众，从他们心间五佛母持着宝瓶，瓶中盛满五种甘露水流，具有五部忿怒尊的本性。灌顶后，自身身口意三门的诸尊从头顶依次进入，身口意和第四位的一切垢染变成黑色液体从脚拇指流出，观想身体变得无垢且充满甘露，这是外灌顶。
由此了知蕴界处为本尊，了知气息和咒语为双运，了知明点为乐的本性，了知乐具有一切相的最胜双运，这是内灌顶。自身与佛陀的身为金刚，
11-229
语与佛语为金刚，意与佛意为金刚，智慧与佛智慧为金刚，不可分离如水与冰，这种加持是义灌顶。
第十二，修持教言：蕴界处本来就是本尊，所以不需要通过观修来转变其形象，只要认识自性，人为的伪装就会崩塌，显现为遍满神变之相，这是本尊的真如。气息和咒语本为双运，不需要数珠计数的念诵，认识自性后，业气清净，显现为不可摧毁的声音，这是咒语的真如。念想是空性的自然光芒，不需要人为的修饰，认识自性后，迷乱的能所执着破灭，显现为无迷乱的快乐，这是智慧的真如。这三者虽然分别讲解，但实际安住于双运中，所以不需要心意造作地融合它们。以广大方式保持，融入基础，这是自我的真如。


 །བཅུ་
གསུམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག་པ་ནི། ཕྱིར་ལུས་ཀྱིས་བཟང་ངན་འབྲིང་གསུམ་སྤྱི་བོར་འཁུར། ངག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ་སྙན་པ་འབའ་ཞིག་བརྗོད། ཡིད་ཀྱིས་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པའི་དག་སྣང་ལ་སྦྱང་། ནང་དུ་ལུས་ཐོག་ཏུ་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིགས་པས་འབྲས་བུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་འཆར། 
11-230
ངག་ཐོག་ཏུ་གསུང་རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། ཡིད་ཐོག་ཏུ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སྐུའོ། །གསང་བར་བདེ་སྟོང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིགས་པས་ནང་གི་གསལ་སྟོང་རོ་མཉམ། དེ་ལས་ཕྱིའི་
སྣང་སྟོང་རོ་མཉམ་ཞིང་། དེས་འབྲས་དུས་སུ་ཐུགས་ལས་གསུང་དུ་སྣང་། གསུང་ལས་སྐུ་སྟེ་བདག་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་བཞི་པ་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་པས་དགེ་
བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ། འདི་ཉིད་ནས་བཤད་པའི་སྨོན་ལམ་རིང་མོའམ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ།། །།
༄། །རྗེས།
གསུམ་པ་རྗེས་ནི། རྟེན་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་
དང་། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར་མི་ཕྱེད་པར་བསྒོམ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་། མཐར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་དུ་མོས་པས་ལྡང་བར་བྱའོ།

第十三，安排缘起：外在，以身体承担好坏中三种于头顶，以语言对一切只说悦耳之语，以意训练忍受邪行的清净观。内在，在身体上安排金刚身的缘起，从而显现化身果位，
11-230
在语言上安排金刚语的圆满报身，在意识上安排金刚意的法身。秘密地，安排乐空平等的缘起，使内在的明空等味，由此外在的显空等味，这样在果位时从意显现为语，从语显现为身，成就自他二利。
第十四，发愿：以殊胜意乐在一切善行的结尾，以此处所说的长愿文或普贤行愿文来全面回向。
后行
第三，后行：观想一切依处所依的本尊众和自身的身语意三者，如盐融入水中般不可分离，安住于等持中，最后以利他的发心起座。
;


 །དེ་ལྟར་ཐུགས་དམ་
དགེ་སྦྱོར་བདུན་པའི་ཁྲིད། ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་སྙིང་པོར་བསྒྲིལ་བ་འདི་ཡང་། གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་སྨྲ་བའི་སྟོན་སྒོམ་གཡའ་བཟང་། དཔལ་འབྱོར་གྲགས་པའི་ངོར། དགེ་སློང་པདྨ་དཀར་པོས། སྲོང་བཙན་བང་སོའི་རྒྱལ་
པོའི་ཁབ་ཏུ་སྦྱར་བ་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །འཇིག་རྟེན་མིག་ངོར་སུ་མཆོར་འཁྱེར་ལེགས་པ། །དེང་སང་ཀུན་གྱི་ཆོས་པ་བཟང་པོར་བྱས། །སྙེམས་ཆུང་ཉོན་མོངས་ཐུལ་དེ་བཙུན་པ་ཞེས། །ཟས་གཙང་སྲས་ཀྱི་གླེགས་བམ་ཁོ་ནར་གྲག །
11-231
ཐམས་ཅད་གཟིགས་དེས་འདོད་པ་ཉེས་དམིགས་རྒྱུར། །དགོངས་ནས་རང་གི་སློབ་མར་སྤོང་ཞེས་གསུངས། །ལྷག་པའི་ནོར་མེད་ད་དུས་ཆོས་པའི་ཁྲོད། །མ་ཚུད་དོགས་ནས་ཐེ་ཚོམ་འཁྱོགས་ལ་བརྟེན། །སྙིགས་དུས་སྐྱེ་དགུ
目录་
དགའ་བའི་ཟོལ་མ་མཁྱེན། །ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་དང་ཡང་མ་འདྲེས་པས། །མི་ཁྱུར་མ་ཚུད་ཁོ་བོའི་བླ་མ་དག །དབེན་པའི་རིར་གབ་ཆགས་མེད་ཞི་ལ་སེམས།། །།མདྒ་ལཾ།།




如是摄修
这样将修持七种善行的教导，浓缩为修行精髓的这部作品，是应通晓广博经典传统的教授者雅桑·华丹交巴的请求，由比丘白莲花在松赞王陵墓的皇宫中撰写的。愿吉祥善妙！
在世间眼中谁看起来最漂亮，
如今人人都认为是好修行者。
谦卑降伏烦恼者被称为僧侣，
清饭王子的经典独此闻名。
11-231
那位遍智者思虑欲望为过患之因，
故对弟子们宣说应当舍弃。
当今修行人之中无胜妙财富，
恐怕不入其列故生邪曲疑惑。
浊世众生喜悦的伪装不知，
由于未曾混杂今生的贪执，
未入人群的我等上师们，
隐居山中无执著心安于寂静。
吉祥！（藏文：མདྒ་ལཾ，梵文拟音：maṅgalaṃ，梵文天城体：मङ्गलं，梵文泰卢固体：మఙ్గలం，汉语字面意义：吉祥，汉语拟音：芒嘎朗）


